خانه / صحنه گران / گلوله ی توپ یا جکی چان !

گلوله ی توپ یا جکی چان !

فیلمهای زیر رده ی ژانر هنرهای رزمی شرقی مخاطبان بسیاری دارند چرا که ترکیب مهارتهای دقیق بدنی با تمرکز دهنی و روانی بالا این فیلمها را به سطحی فراتر از اکشنهای معمولی و پر زد و خورد خیابانی کشانده است. گلوله ی توپ یا جکی چان

به خصوص در دو دهه اخیر که در ترکیب با ژانر کمدی جذابیتهای مضمونی و داستانی بیشتری خلق کرده اند.

اغراق نیست اگر بخش زیادی از این جهان شمولی و موفقیت را وابسته به مرد کوچک اندام و کودک صورتی بدانیم که در ۶۰ سالگی هنوز وقف این سینماست, یعنی جکی چان: بازیگریِ اصالتا هنگ کنگی, و از معدود هنریشگان اکشن کاری که تمام بدلکاریهای خطرناک فیلمهایش را شخصا انجام داده و به بدلکاران واگذارنمیکنید.

این حرکات معمولا چنان خطرناک و نامعمول اند که هیچ شرکت بیمه ای حاضر به بیمه گذاری فیلمهای او نیست!

جکی چان بازیگر, کارگردان, تهیه کننده, فیلمنامه نویس, صداپیشه و خواننده, و طراح حرکات اکشن, متولد ۱۹۵۴ است.

او که در کودکی به خاطر تحرک بالایش “گلوله توپ” لقب گرفته بود از پنج سالگی جلو دوربین ظاهر شد.

جکی به خاطر شغل والدینش که کارمندان سفارتخانه ای بودند, خیلی زود با فرهنگهای دیگر آشنا شد و در نوجوانی همراهشان به استرالیا رفت.

آنجا با ثبت نام در یک مدرسه آموزش درام چینی, زیر نظر استادی ماهر هنرهای رزمی را تا مدارج بالا فراگرفت.

این, شروع راه او برای استفاده از هنر/ورزش رزمی در عالم سینما بود. جکی در ۱۷ سالگی نقشی کوچک در فیلم “اژدها وارد میشود” Enter the Dragon بروس لی ایفا کرد؛ و یکسال بعد با نخستین نقش مهمش در “ببر کوچک کانتون” Little Tiger of Canton آغاز به ساخت کاراکتری محبوب و آشنا از خود در چنین فیلمهائی کرد. او با کارنامه یک دهه موفقیت در سینمای شرق, از ابتدای دهه ۱۹۸۰ پا به سینمای آمریکا گذاشت اما موفقیت جهانیش به این راحتیها نبود.

او با حساسیت به حفظ وجهه اش درنقشهای مثبت, هیچگاه بازی در نقش شرورها را نپذیرفت تا اینکه بالاخره در سال ۱۹۹۵ و با فیلم “درگیری در برونکس” Rumble in the Bronx به جایگاه دلخواهش رسید.

چان عمده موفقیتش را مرهون اکشن/ کمدیهای دنباله داریست که با ستارگان دیگر بازی میکند, مثلا چندگانه “داستان پلیسی” Police Story (1985-1989-1993-1996) در هنگ کنگ؛ یا “ساعت شلوغی” Rush Hour (1998-2001-2007) در آمریکا. از دیگر درامهای بین المللی موفق او میتوان به “بچه کاراته باز” Karate Kid (2010) و “ظهر شانگهای” Shanghai Noon (2000) اشاره کرد؛ همچنین صداپیشگی موفقش در انیمشینهایی چون “پاندای کونگ فوکار” (۲۰۰۸) یا گیمهائی نظیر “استاد بدلکاری” (۲۰۰۰). 

چان ِ سخت گیر که به خاطر اجرای دقیق و چندباره صحنه هایش با انگ “عدم کنترل روی پروژه ها” روبرو بود در اوائل ۲۰۰۰ همکاریش با کمپانیهای غربی را قطع و کمپانی شخصی خودش را تاسیس کرد که تولیدات پرسودی هم داشته: از جمله “اسطوره” (۲۰۰۵) و “رابین-بی-هود (۲۰۰۶). همین وسواس باعث شده او رکورد عجیب ۲۹۰۰ برداشت برای یک نمای سینمائی در فیلم “ارباب اژدها”   Dragon Lord (1982) را هم داشته باشد! چان که به یک نماد فرهنگی تبدیل شده است هم در خیابان مشاهیر هالیوود و هم در خیابان مشابهش در هنگ کنگ ستاره ای دارد. او چند آلبوم موسیقی به بازار داده و برای برخی فیلمهایش نیز آواز خوانده است.

این بازیگر نیکوکار به چند زبان مسلط است, از دانشگاه کامبوج دکترای افتخاری دریافت کرده, تا به امروز در بیش از ۱۵۰ فیلم ظاهر شده, ۲۸ جایزه ملی و بین المللی ربوده, و نامزد ۳۴ جایزه دیگر بوده است.

او در  جشنواره کن ۲۰۱۲ اعلام کرد از بدلکاری بازنشسته میشود تا بیشتر مراقب بدنش باشد.

 

همچنین ببینید

خانه ای کوچک در مرغزار

لورا، دختر دوم خانواده اینگلز

لورا، دختر دوم خانواده اینگلز یا به قول خودمان شب بخیر لورا ! خانه کوچک …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *